Selecteer een pagina

SIMCA

Simca ( Société Industrielle de Mécanique et Carrosserie Automobile ) was een Franse autofabrikant, opgericht in 1934 en geleid door de Italiaan Henri Théodore Pigozzi. Het bedrijf ging in licentie Fiats bouwen in Frankrijk voor de Franse markt.

Henri ontmoette Giovanni Agnelli (Fiat) in 1922 toen hij in opdracht van Fiat schroot opkocht in Frankrijk. Niet veel later in 1926 werd de SAFAF (Société Anonyme Française des Automobiles Fiat) opgericht dat nabij Parijs Fiats ging assembleerden.

Voordat het zover was moeten we even terug naar Ernest Loste, een voormalig wielrenner die vanuit een pand aan de Champs Elysées sinds 1916 vrachtwagens van Fiat verkoopt. Bij de oprichting in 1926 van SAFAF wordt Ernest Loste benoemd tot president van de onderneming en hier komt ook Henri Pigozzi weer in beeld, hij krijgt de functie van algemeen directeur. Opvallend is dat Henri oorspronkelijk Enrico Teodoro Pigozzi heet maar Henri Théodore Pigozzi beter vind passen bij de Franse cultuur.

Geheimhouding

De faciliteiten van SAFAF blijken al snel niet voldoende maar de oplossing lag in grote fabriek die beschikbaar was. Probleem was wel dat er een grote investering nodig was om de fabriek te moderniseren. Hier ging het bijna fout, ze hadden de kosten onderschat en hulp van Fiat was gewenst. Dit kon echter niet zomaar, Fiat was ‘officieel’ niet in beeld en de rechten in handen van Franse bedrijven. Fiat kon dus letterlijk en figuurlijk niet zomaar zijn naam op de gevel zetten en auto’s gaan bouwen.

Lees meer ...

De oplossing lag in de oprichting van Société Industrielle de Mécanique et Carrosserie Automobile’, afgekort als SIMCA. Dat Fiat erachter zat mocht niet bekend worden Op papier was de oprichter Henri Amaury du Boisrouvray die zelf al eigenaar was van het automerk Lorraine-Dietrich. Samen met nog wat anderen creëerde ze op die manier een goede dekmantel waarbij een algehele geheimhouding noodzakelijk was.

Fiat

Dekmantel of niet, in de fabriek is het een komen en gaan van Fiat specialisten en langzaam maar zeker komen de echt verantwoordelijken op hun plek te zitten. De modellen waren gebaseerd op Fiats maar werden ook als Simca in de markt gezet. Het zou nog tot 1951 duren voordat Simca wat meer afstand nam van de Fiat modellen om zo beter de concurrentie aan te kunnen met onder andere Peugeot. Deze keuze bleek een succes.

Ford

In 1954 nam Simca een fabriek van Ford over gelegen in Poissy en ging ook voor Ford in licentie een model bouwen. Poissy zou de nieuwe hoofdvestiging van Simca worden, hun oude locatie in Nanterre werd verkocht (1961) aan Citroën.

In 1959 nam het goedlopende Simca het merk Talbot over maar verkocht ook aandelen Chrysler. Deze ging op zijn beurt weer in licentie Simca’s bouwen in Australië. Maken we een kleine sprong naar 1970 dan zien we dat Simca ook met merk Matra over terwijl Chrysler vrijwel alle aandelen in bezit kreeg. De naam Simca werd hierna langzaam vervangen door Chrysler, het bedrijf in Frankrijk had inmiddels al de naam Chrysler France.

Een succes was het allemaal niet, de modellen sloegen niet aan en Chrysler kwam in financiële moeilijkheden. Het verlies zat in de Europese tak van het bedrijf en werd dan ook afgestoten. Peugeot nam in 1978 het bedrijf over en veranderde de naam voor deze divisie in Talbot. Het lukte echter ook Peugeot niet meer om er een succes van te maken. In de hoogtijdagen was Simca populair en het vierde grote automerk van Frankrijk naast Peugeot, Renault en Citroën. Op een gegeven moment was het zelf de op één na grootste van Frankrijk.

Translate »